Interpelację tę kierujemy na ręce pana premiera, ponieważ zakres jej treści odnosi się do
Interpelację tę kierujemy na ręce pana premiera, ponieważ zakres jej treści odnosi się do zadań ministra finansów, ministra pracy i polityki socjalnej oraz ministra skarbu i Rady Ministrów.
W 1991 r. decyzją ustawy wielu polskich obywateli utraciło możliwość otrzymania podwyżki płac (brak waloryzacji płac w sferze budżetowej) oraz wiele osób - emerytów i rencistów - utraciło tzw. dodatki branżowe do swoich emerytur i rent.
Po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego oraz protestach znacznej ilości obywateli Sejm RP II kadencji przyjął ustawę ˝o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent˝ (DzU nr 30 poz. 164 z 6 marca 1997 r.). Według zapisów ustawy, za utracone niesłusznie dodatki oraz utratę możliwości wzrostu płac w 1991 r., osoby poszkodowane miały otrzymać świadczenie rekompensaty w postaci jednorazowych świadectw rekompensacyjnych. Proces przyjmowania wniosków wraz z ewentualnymi odwołaniami i odpowiednią procedurą miał się zakończyć w końcowym okresie 1997 r. Z licznych interwencji w tej sprawie do biur poselskich orientujemy się, że powyższa rejestracja wniosków odbywała się w dość emocjonalnych warunkach. Niektóre grupy emerytów, np. górnicy, spodziewały się, że uzyskają rekompensaty, a przepisom ustawy ta grupa emerytów nie podlegała - niektóre osoby twierdziły, że z innych tytułów (np. obniżenie wartości waloryzacji w 1992 r.) należą się im również rekompensaty, a ich nie otrzymują. Proces rejestracji powinien być już zakończony i odpowiednie świadectwa rekompensacyjne należałoby skierować do ich adresatów.
Sposób wykonania drugiego etapu ustawy z 6 marca 1997 r. determinuje możliwości szybkiego przekazania ww. świadectw potencjalnym dysponentom (rząd W. Cimoszewicza utrzymywał, że zostaną one zrealizowane w I półroczu 1998 r.).
Za pilne należy uznać działania rządu i ministra skarbu co do ustanowienia listy spółek oraz przedsiębiorców państwowych (przekształconych następnie w spółki), których akcje będą przeznaczone do zbywania za świadectwa rekompensacyjne. Również za działanie pilne należy uznać przekazanie odpowiedniej informacji opinii publicznej i do bezpośrednio zainteresowanych, o sposobie realizacji praw wynikających ze świadectw rekompensacyjnych. Jednak najważniejszą informacją dla tych osób jest potwierdzenie terminu uruchomienia procesu wydawania tych świadectw.
Ilość zapytań w tej sprawie systematycznie rośnie. Coraz więcej emerytów i rencistów dopytuje się, kiedy świadczenia rekompensacyjne zostaną im wydane oraz w jaki sposób - gdzie będą mogli je odebrać. Niepokój tej grupy społecznej tym bardziej rośnie, im więcej osób dowiaduje się, że przysługuje tym osobom prawo doliczenia wartości świadczenia rekompensacyjnego m.in. do podstawy wymiaru emerytury.
Mając na uwadze interes tych osób, proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Na jakim etapie jest realizacja ustawy ˝o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent?
2. Czy rząd poinformuje opinię publiczną i bezpośrednio zainteresowanych o sposobie i terminie realizacji wydawania świadectw rekompensacyjnych?
3. Konkretnie od kiedy rozpocznie się proces wydawania pierwszych świadectw rekompensacyjnych dla osób uprawnionych?
4. Czy istnieją jeszcze przypadki poszczególnych osób, które odwołują się od decyzji o nieumieszczenie ich na listach osób uprawnionych do rekompensaty?
Posłowie Marek Dyduch
i Mieczysław Jedoń
Warszawa, dnia 6 kwietnia 1998 r.