Szanowny Panie Ministrze! Niniejsza interpelacja jest wynikiem otrzymania pisemnej informacji od Polskiego Związku Plantatorów
Szanowny Panie Ministrze! Niniejsza interpelacja jest wynikiem otrzymania pisemnej informacji od Polskiego Związku Plantatorów Tytoniu oraz rozmów z przedstawicielami grup producentów m.in. z terenu Zamojszczyzny, w którym to zapoznano nas bliżej z problemem dotyczącym decyzji Komisji Europejskiej w sprawie modyfikacji systemu wsparcia produkcji surowca tytoniowego. Proponowane zmiany mają, zdaniem Komitetu Protestacyjnego Polskiego Związku Plantatorów Tytoniu w Krakowie, doprowadzić do znacznej redukcji uprawy tytoniu w Polsce, a w konsekwencji do jej całkowitej likwidacji - PZPT przypomina, że tego typu rozwiązania w ramach krajów UE - 15, w przeciągu zaledwie jednego sezonu uprawowego, zredukowały uprawę w tamtejszych regionach uprawy o blisko 40%.
Trzeba podkreślić, że nie po raz pierwszy producenci surowca tytoniowego w Polsce zaskakiwani są przez Brukselę nieoczekiwanymi zmianami systemowymi. Najpierw wprowadzano kwoty produkcji surowca tytoniowego, aby rok później je w pośpiechu likwidować. Obecnie, mając sfinalizowane umowy na uprawę na sezon 2007, producenci po raz kolejny stawiani są w trudnej sytuacji. Zamiast upraszczać rozwiązania systemowe w ramach systemu SAPS (uproszczony system płatności obszarowej), proponuje się im zaakceptowanie systemu tzw. odłączenia płatności od produkcji w ramach płatności uzupełniających płaconych z budżetu krajowego (decoupling).
Producenci surowca tytoniowego informują nas jednocześnie o swym rozczarowaniu postawą Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które w powyższej kwestii - ich zdaniem - mało energicznie przeciwstawia się planom Komisji Europejskiej. Zdaniem PZPT potrzebne jest stanowcze weto Pana Premiera w negocjacjach z Brukselą, pomimo pogróżek Komisji Europejskiej o możliwości wstrzymania dopłat w razie niezaakceptowania nowego systemu płatności.
Trzeba w tym miejscu podkreślić z całą mocą, że dla nierzadko ubogich rejonów uprawy tytoniu, takich jak nasza Lubelszczyzna (także Podkarpacie, czy świętokrzyskie), nie ma alternatywy dla tej uprawy, a produkcja surowca tytoniowego jest rzeczywistym motorem ekonomicznym dla tych obszarów. Proponowane rozwiązania mogą doprowadzić tam do katastrofy socjalnej wielu rolniczych rodzin.
Obecnie Polska jest drugim pod względem ilości producentem tytoniu w UE (kontraktacja w wysokości 44 581 ton), a dzięki olbrzymim inwestycjom plantatorów tytoniu w nowoczesną technologię uprawy, tytoń produkowany w Polsce posiada najwyższe, uznane w Europie i na świecie parametry jakościowe.
W związku z powyższym, w trosce o byt plantatorów tytoniu w Polsce, prosimy Pana Premiera o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy przeprowadzono analizę prawną dotycząca konieczności wprowadzenia decouplingu w sektorze tytoniu w Polsce w 2007 r., w szczególności, czy taka konieczność w ogóle istnieje?
2. Dlaczego nie zaprezentowano od początku stanowczej i twardej postawy w ramach negocjacji z KE, jednocześnie nie wykorzystano faktu, iż sami urzędnicy Komisji proponowali przyjazd do Polski i pomoc w przekonaniu producentów surowca tytoniowego o zasadności wdrażania odłączenia dopłat?
3. Jakie maksymalne kwoty przewidziane są na wsparcie uprawy tytoniu w Polsce w latach 2008 i 2009? Innymi słowy, co oznacza wzrost koperty na tytoń do 80% - 2008 r. i 90% - 2009 r.?
4. Jaka część koperty finansowej w ramach środków przewidzianych na dopłaty uzupełniające dla sektora tytoniowego przewidziana na lata 2008 i 2009 r. będzie wypłacana do produkcji, a ile w ewentualnej formie odłączonej, tzw. decoupling?
5. Jaki jest projekt wsparcia dla sektora na lata 2010-2013 i czy w przypadku, gdyby w ramach zbliżającej się ewaluacji reformy WPR, tzw. health check, udało się przedłużyć funkcjonowanie systemu dopłat połączonych z rzeczywistą produkcją tytoniu na lata 2010-2013, MRiRW ma gotowy plan systemu wsparcia dla producentów na ten okres?
Z poważaniem
Poseł Sławomir Zawiślak oraz grupa posłów
Warszawa, dnia 15 czerwca 2007 r.